Deze serie is ontstaan in een periode waarin woorden vaak tekortschoten. Het is geen illustratie van een vooraf bedacht idee, maar eerder een vorm van luisteren: naar het lichaam, naar wat zich aandiende en naar wat nog geen taal had.

​

Wat hier zichtbaar wordt, is geen lineair verhaal van breuk naar herstel. Het is een beweging. Een proces van aftasten, verliezen en opnieuw verbinden. Van fragmentatie naar samenhang, niet door iets toe te voegen, maar door niets wezenlijks meer weg te duwen.

​

De werken tonen innerlijke landschappen waarin spanning, verwarring en insluiting naast ruimte, kleur en samenhang bestaan. Ze markeren momenten waarop verbinding niet vanzelfsprekend was, maar ook niet verdwenen. Verbinding bleek geen toestand, maar een herinnering die steeds opnieuw kan worden aangeraakt.

​

In mijn filosofisch werk staat verbondenheid centraal: tussen lichaam en geest, tussen zelf en ander, tussen innerlijke waarheid en geleefde werkelijkheid. In deze serie is dat gedachtegoed niet uitgelegd, maar belichaamd. Het denken heeft hier vorm gekregen in lijn, kleur, herhaling en leegte. Wat elders in woorden wordt onderzocht, heeft zich hier visueel vertaald.

​

Memory of Connection verwijst niet naar nostalgie, maar naar iets veel fundamenteler: het vermogen van de mens om, zelfs in perioden van ontregeling, de draad van verbondenheid niet definitief te verliezen. Deze werken zijn sporen van dat vermogen. Ze nodigen niet uit tot duiding, maar tot herkenning. Niet om te begrijpen, maar om te herinneren.